2026-03-16

Vera Koye

Dilan Karaman genç ve eğitimli bir Kürt kadınıydı.

Henüz 33 yaşındaydı hayata gözlerini yumduğunda.

DEM Parti’nin faaliyetlerine aktif olarak katıldı. Kürtlerin tercihleriyle Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde (TBMM) üye olan kadın vekillere danışmanlık faaliyeti yürüttü.

Yine aynı siyasal yapı dâhilinde gazetecilik faaliyetinin yanı sıra TJA bünyesinde de varlık gösterdi.

Dilan’ın medyaya yansıyan bütün fotoğraflarına baktığımda gerçekten gülen ve özgüveni yüksek genç bir kadın görüyorum.

Yakın bir zaman önce Dilan’ın intihar ettiği haberleri silik bir şekilde malum çevrelerce paylaşıldı.

Sanki Dilan hiç yaşamamış gibi, bir vardı bir yoktu. İtirazlar yükseldi. Psikolojik baskı ve mobbing uygulamaları gündeme geldi. Ayrıntılar kısmen de olsa ortaya çıkmaya başladı.

Danışmanlığını yaptığı Saliha Aydeniz’in mobbing uygulamalarının merkezinde olduğuna dair ifadelerin yanı sıra sorumluluğu olduğu kanaatinin güçlendiği, bazı görevlerinden ayrıldığı ve hakkında disiplin soruşturması başlatıldığı da paylaşılan haberler arasında.

Kısaca birkaç soru sormak icap eder.

Dilan’a neden fiziksel ve psikolojik şiddet uygulandı? Kadın özgürlüğünü merkezine koyan bir yapının dâhilinde, adı Mazlum olduğu söylenen bir adamın kadına şiddet uygulamasının icazetini kimden aldığı sorusu akla geliyor.

Kadına boyun eğdirmek ve “terbiye” etmek için şiddet bir yöntem olarak mı kullanılıyor?

Gerçekten Dilan intihar mı etti? Canıyla sesini mi duyurmak istedi, yoksa planlanarak, tasarlanarak bir cinayete mi kurban gitti?

Neden zamanında müdahale edilmedi?

Ortada cevap bekleyen yığınla soru var.

Buradan tekrar tekrar ifade ediyorum:

Bir hayat bu kadar kolay gözden çıkarılmamalı. Hak yerini bulmalı, sorumlu olanlar hukuk önüne çıkarılmalı ve Kürt milletinin vicdanında mahkûm edilmelidir.

Sevgili Dilan, sen gözden çıkarılan ilk kadın değilsin. Nice güzel kadınlar heba edildi. Ama umarım son olursun ve sesini dünya âlem duyar.

Kürtler şunu defaatle ifade etmeli: Bir daha asla!

Rudaw